Wśród dachów Gdańska wyróżnia się ogromna bryła kościoła Mariackiego. Przez stulecia obrastała opowieściami o niezwykłych zdarzeniach, ludzkim strachu i odwadze. Jedna z nich tłumaczy, jak dźwięk kościelnych dzwonów miał uratować mieszkańców przed zarazą.
To legenda przytoczona w przewodniku „Galarem Po Gdańsku”. Jej bohaterów i cudowne wydarzenia poznajemy jako część miejskiej tradycji opowiadania, a nie udokumentowany przebieg epidemii.
Mistrz Damian przybywa do Gdańska
Według opowieści miasto nawiedziła dżuma. Zrozpaczeni mieszkańcy postanowili sprowadzić człowieka, który miał potrafić zaradzić nieszczęściu. Wysłali statek po weneckiego uczonego, astrologa i egzorcystę — mistrza Damiana.
Gdy przybysz dotarł do Gdańska, uznał, że źródłem klęski jest diabeł, który zadomowił się w mieście. Zapowiedział, że może go przepędzić wspólna modlitwa dzwonów kościoła Mariackiego. Na wieży wisiało ich sześć. Potrzebny był jednak jeszcze siódmy głos.

Mały dzwonek i wielkie zadanie
Brakujący dzwonek znajdował się w kościele św. Jana. Należało przynieść go pod wieżę Mariacką i dołączyć jego dźwięk do bicia pozostałych dzwonów. W legendzie zadanie mogła wykonać wyłącznie osoba bez grzechu. Wybór padł na chłopca o imieniu Chrystian.
Dziecko zabrało dzwonek z kościoła św. Jana i ruszyło w drogę. Zanim dotarło do celu, napotkało diabła, który próbował udaremnić misję. Los całego miasta zależał teraz od tego, czy mały posłaniec zdoła doprowadzić zadanie do końca.
Siedem głosów przeciw zarazie
Wtedy odezwały się wielkie dzwony na wieży. Chrystian zadzwonił swoim małym dzwonkiem, dołączając do ich głosu. Nad Gdańskiem rozpętała się burza, a piorun uderzył w wieżę kościoła.
Tak, według legendy, diabeł został wypędzony, a zaraza ustąpiła. Ratunek miał jednak swoją cenę: mistrz Damian przypłacił walkę życiem. Opowieść kończy się ocaleniem miasta i pamięcią o człowieku, który przybył mu z pomocą.

Świątynia, której historia trwała przez pokolenia
Rzeczywiste dzieje kościoła są równie rozległe, choć poznajemy je z innych źródeł. Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w 1343 roku, a zakończenie prac nad sklepieniami w 1502 roku zamknęło trwający 159 lat proces. Kolejne pokolenia mieszkańców obserwowały, jak ponad dachami rośnie jej potężna sylwetka.
Legenda skupia tę wielką przestrzeń wokół jednego małego przedmiotu. Sześć ogromnych dzwonów potrzebuje pomocy niepozornego dzwonka, a całe miasto — odwagi dziecka. Właśnie ten obraz pozostaje w pamięci, gdy po wysłuchaniu opowieści spogląda się na wieżę Mariacką.
